Ereburgerschap voor Daisaku Ikeda, president van de SGI, van de stad Florence

Op 11 maart j.l. werd in de Salone dei Cinquecento van Palazzo Vecchio in Florence aan president Ikeda het ereburgerschap van de stad verleend. Zijn zoon, Hiromasa Ikeda, vice-president van de SGI was naar Florence gekomen om de onderscheiding namens zijn vader in ontvangst te nemen en las het dankwoord van president Ikeda voor. Na de Fiorino d’ Oro (de Gouden Florijn) in 1992 en het Vredeszegel in 2007 is het ereburgerschap de derde onderscheiding die de stad Florence aan Daisaku Ikeda toekent.

De Renaissancestad vierde op zaterdag 11 maart onder een wolkenloos stralend blauwe hemel uitbundig de uitreiking van het ereburgerschap. De uitreiking vond plaats in Palazzo Vecchio, het huidige stadhuis van Florence dat in de 13de eeuw werd gebouwd. Het is gelegen aan het historische Piazza della Signoria. Op dit plein was direct naast Michelangelo’s beroemde beeldhouwwerk ‘David’ op een reusachtig scherm de volgende zin te lezen: “De menselijke revolutie van een enkel individu kan het lot van een land veranderen en uiteindelijk het lot van de hele mensheid.”
In de Salone dei Cinquecento, de Zaal van Vijfhonderd (in 1495 gebouwd voor de 500 leden van de toenmalige Algemene Volksraad van de republiek) waren 600 genodigden bij de ceremonie aanwezig. Nationale kranten hadden deze gebeurtenis van tevoren aangekondigd en de duizenden toegestroomde belangstellenden volgden de ceremonie op het grote beeldscherm op de Piazza della Signoria.
De ceremonie begon met het Lied van de stad Florence en werd vervolgens geopend door mevrouw Catharina Biti, voorzittter van de gemeenteraad. Zij begon met de woorden hoe indrukwekkend het was zoveel lachende gezichten te zien. Daarna lichtte zij toe waarom het ereburgerschap van de stad Florence aan Daisaku Ikeda was toegekend. De eregasten, professor Antonio La Spina van de Universiteit LUISS (It. afkorting voor ‘internationale vrije universiteit voor sociale studies’) in Rome en Betty Williams, die in 1976 de Nobelprijs voor de Vrede ontving, hielden een laudatio (lofrede met aanvoering van redenen tot het verlenen van een onderscheiding).
Betty Williams begon haar rede met de woorden: “Als wij het over Daisaku Ikeda hebben, gaan onze gedachten als vanzelf uit naar zijn vrouw Kaneko Ikeda. Deze onderscheiding wordt weliswaar verleend aan Daisaku Ikeda maar is ook bestemd voor zijn vrouw die hem altijd ondersteunt. Vervolgens riep mevrouw Williams de aanwezigen in de zaal, maar ook de mensen buiten op het plein, op elkaar te omarmen want armen zijn er om elkaar te omhelzen en niet om elkaar te doden.
In zijn toespraak prees de burgemeester van Florence, Dario Nardella president Ikeda’s inzet voor de vrede en verklaarde dat zijn naam door deze onderscheiding voor altijd in de geschiedenis van Florence zou voortleven. Vervolgens werd de oorkonde onder het toeziend oog van alle aanwezigen door hem en de voorzitster van de gemeenteraad ondertekend. Toen de burgemeester de oorkonde aan Hiromasa Ikeda overhandigde, stond iedereen op en volgde er een donderend applaus. Op de oorkonde stond onder andere vermeld dat president Ikdea zich jarenlang had ingezet voor culturele uitwisseling en interculturele dialoog.

Vervolgens las Hiromasa Ikeda het dankwoord van zijn vader voor. President Ikeda begint met de woorden: “Er is een foto waar ik steeds opnieuw weer naar kijk. Het is een foto van Florence aan de rivier de Arno die ik een keer in mei vanaf het Michelangelo-plein heb genomen, toen ik de stad met een groep jongeren bezocht. Als ik denk aan deze ‘bloemenstad’ (de betekenis van ‘Florence’) uit de Renaissance, schat van de hele mensheid dan voel ik mij verfrist en welt er een stroom van onvermoeibare, creatieve energie in mij op. In gedachten ben ik naar Florence gevlogen en neem ik nu samen met u deel aan de feestelijke ceremonie in de Salone dei Cinquecento.” Verder schrijft president Ikeda in zijn dankwoord: “De onderscheiding van vandaag wil ik in de eerste plaats opdragen aan de leden van SGI Italië. Deze oorkonde is het duidelijke bewijs van vertrouwen in mijn lieve vrienden die zich als goede burgers inzetten voor het welzijn van de samenleving en het land. Ook draag ik deze oorkonde op aan mijn leermeester Josei Toda die tijdens de Tweede Wereldoorlog twee jaar lang in de gevangenis zat omdat hij zich tegen het Japanse militarisme verzette. Na de oorlog richtte hij een humanistische beweging voor gewone mensen op. Dit jaar is het zeventig jaar geleden dat ik zijn leerling en zijn steun en toeverlaat werd.” Tenslotte deelde Ikeda zijn besluit dat hij nu, als mede-burger van de

‘Bloemenstad’ samen met de jeugd in Italië en in 192 landen ter wereld, vanuit Florence de globale samenleving wil doordringen van de verrukkelijkste geuren uit de bloementuin van het humanisme.

President Ikeda bracht drie keer een bezoek aan Florence, in 1981, 1992 en 1994. Tijdens zijn laatste bezoek aan de stad nam hij deel aan de opening van de tentoonstelling van Japanse Kunst met werken uit het Fuji Art Museum in Tokio. Tijdens zijn eerste, historische bezoek in 1981 bracht hij meerdere dagen door met Italiaanse Soka-leden, vooral jongeren. Hij bezocht samen met hen het Michelangelo-plein, ging met hen wandelen en praatte met hen. Deze ontmoetingen met hun leermeester waren het uitgangspunt voor het diepe besluit in hun leven feitelijk bewijs in de samenleving te laten zien. Zoals ook de burgemeester al zei, is SGI Italië in Florence niet meer weg te denken en zetten de leden in heel Italië zich in voor de samenleving. De onderscheiding die president Ikeda nu heeft ontvangen, is een blijk van erkenning voor hun inzet.

Ook op de Italiaanse televisie werd aandacht besteed aan de verlening van het ereburgerschap aan Daisaku Ikeda.